..... Ο τρόπος διεύθυνσής της αποκάλυπτε από τα πρώτα κιόλας μέτρα μία τελείως φυσική και χωρίς συστολές, ρέουσα σωματική έκφραση και η έντονη επαφή με τους μουσικούς διαπνεόταν από ένταση και συγκέντρωση. Και όλα αυτά σε ένα είδος μουσικής που από ρυθμικής άποψης εμπεριέχει κάθε μορφής τεχνικές παγίδες, από τους μουσικούς απαιτεί υψηλή προσοχή και συγκέντρωση και επιπλέον είναι προγραμματισμένη χωρίς συναισθηματισμούς.
..... Η Λίζα Ξανθοπούλου, η οποία είναι βέβαιο ότι θα συνεχίσει να απασχολεί τον μουσικό κόσμο, οδήγησε ένα έργο φαινομενικά πεζό σε αποθέωση. Τα χειροκροτήματα και τα μπράβο αφορούσαν κυρίως την ίδια και κατά δεύτερον την όχι καθημερινή επίδοση της Kρατικής Oρχήστρας του Mainz, η οποία διέθεσε την εμπειρία της."

FRANKFURTER ALLGEMEINE ZEITUNG, Οκτώβριος 2000
"Η ελληνίδα διευθύνει με όλο της το είναι"